Z:gnu-www-ja-rms-nyu-2001-transcript--8a2872-In the early '90's, somebody f/pl

Na początku lat 90. ktoś wymyślił jak przeprowadzać naukowe pomiary niezawodności oprogramowania. Oto co zrobił. Wziął parę zbiorów porównywalnych programów, które wykonywały te same zadania – dokładnie te same zadania – w różnych systemach. Ponieważ istniały pewne podstawowe uniksowe narzędzia. A zadania, które wykonywały, no wiecie, to było wszystko, mniej więcej, imitowanie tej samej rzeczy, albo były zgodne ze standardami POSIX, więc były takie same w zakresie wykonywanych zadań, ale były utrzymywane przez innych ludzi i osobno napisane. Kod był inny. Więc oni powiedzieli, OK, weźmiemy te programy i załadujemy do nich losowe dane, i zmierzymy jak często będą się wywalać albo zawieszać. No więc to zmierzyli i najbardziej niezawodnym zbiorem programów okazały się programy GNU. Wszystkie komercyjne odpowiedniki objęte restrykcyjnymi licencjami były bardziej zawodne. Więc on to opublikował i przedstawił wszystkim programistom, i parę lat później wykonał ten sam eksperyment z najnowszymi wersjami, i wyniki były takie same. Wersje GNU były najbardziej niezawodne. Ludzie – wiecie, istnieją kliniki onkologiczne oraz stacje pogotowia ratunkowego, które korzystają z systemu GNU, bo jest taki niezawodny, a niezawodność jest dla nich bardzo ważna.