Z:gnu-www-ja-rms-nyu-2001-transcript--1f0ae0-By 1991, there was just one ma/pl

Do roku 1991 brakowało tylko jednej ważnej części, a było to jądro. Dlaczego odkładałem w czasie pisanie jądra? Częściowo dlatego, że kolejność pisania poszczególnych rzeczy nie gra roli, przynajmniej pod względem technicznym. I tak trzeba napisać je wszystkie. Częściowo również dlatego, że miałem nadzieję, iż znajdziemy rozpoczęte jądro gdzieś indziej. I tak się stało. Znaleźliśmy Mach, które było rozwijane na uniwersytecie Carnegie Mellon. I nie było to całe jądro; była to dolna połowa jądra. Musieliśmy więc napisać górną połowę, ale myślałem, no wiecie, rzeczy takie jak system plików, kod sieciowy, i tak dalej. Jednak działając na Machu działają one w zasadzie jako programy poziomu użytkownika, co powinno uczynić je łatwiejszymi do debugowania. Można je debugować działającym w tym samym czasie prawdziwym debuggerem poziomu źródłowego. Myślałem więc, że w ten sposób uda nam się napisać te wyższe partie jądra w krótkim czasie. Nie udało się. Te asynchroniczne, wielowątkowe procesy, wysyłające do siebie komunikaty, okazały się być bardzo trudne do debugowania. A system oparty na Machu, którego używaliśmy do ich ładowania, miał koszmarne narzędzia do debugowania i był zawodny, do tego było z nim wiele innych problemów. Doprowadzenie jądra GNU do działania zajęło nam długie lata.